Na een afwisselend leven op de binnenvaart, vrijwilligerswerk, heel veel sporten en zelfs ooit een baantje als schillenboer, trad Yvonne in dienst bij een recherche/onderzoeksbureau.

 Haar leven veranderde echter drastisch, toen ze aan beide kanten van haar lichaam verlamd raakte, door een herseninfarct.

Na een  revalidatie van19 maanden kon zij thuis haar leven weer oppakken.

Voor Yvonne was haar handicap echter geen reden om binnen te blijven zitten.

Hoewel haar handicap het haar belemmerde, slaagde zij er toch in om vrijwilligerswerk te vinden, therapie via muziek te volgen en een bergwandeling in Schotland te maken.

Een goede fiets zou haar weer mobiel kunnen maken, maar deze vond ze niet bij de reguliere instellingen.

Bij de heer Fortuin, van Forty Bike, vond ze toch de fiets waarmee ze zonder aanpassingen al mee weg kon.

Helaas stond deze meneer niet op het lijstje van de gemeente Borsele en ging het feest niet door.

Er werd spontaan, door enkele mensen uit Den Haag en Voorschoten, een sponsorrit georganiseerd.

Gelukkig werd er een beambte van de gemeente wakker en deze zorgde er alsnog voor dat Yvonne haar fiets betaald werd.

Toch werd de sponsorrit van Hoedekenskerke naar Voorschoten van 25 t/m 28 oktober 2000 gereden en werd diverse media gehaald.

De T.V. Zeeland en vele andere regionale en landelijke bladen hebben er aandacht aan besteed.

Het is een fantastische rit geworden, mede mogelijk gemaakt door hotels waar we gratis mochten overnachten en bedrijven en personen door hun financiële en materiële bijdrage.

Een verslag van Yvonne zelf, staat in het HPV-Nieuws van nr 6, 2000, nu Ligfiets& van de Nederlandse Vereniging van Human Powered Vehicles.

Hoedekenskerke, 2001. 


Hier meer over 'FortyBike'.